Wauw, ik heb mijn eerste schoolweek achter de rug. En wat voor een. Ik weet niet of ik eerder een schoolweek heb gehad waarin ik me zo alleen heb gevoeld, maar ik heb het overleefd.

Maandag voor het eerst naar die enge grote school. Ik weet nog toen ik voor het eerst naar de Gasthuislaan ging, dat ik dat een grote school vond. Deze school is dus zes keer zo groot. Het bestaat uit zes ‘buildings', sommige daarvan zijn met een soort brug verbonden. Drie gebouwen worden gebruikt voor de lessen, elk gebouw bestaat uit 2 verdiepingen, elke verdieping ongeveer 30 lokalen. Tussen de lessen door krijg je zeven minuten om van lokaal naar lokaal te lopen, en die zeven minuten heb je ook écht nodig.

J.R. ARNOLD HIGH SCHOOL Lokalen Sportzaal 'Auditorium': theaterzaal Lokalen Lokalen Kantine Lokalen koken Administratie Mediatheek

Ik maandag vol goede moed naar mijn ‘Homeroom', een soort mentorklas, met het verschil dat je mentor je naam niet weet en ook geen moeite doet die te weten te komen. Hier zou ik mijn rooster krijgen en kon ik vervolgens naar mijn eerste lessen. Doordat de mensen hier mijn naam schrijven als ‘Devries' (en uitspreken als ‘Davraais'), begint mijn achternaam ineens met een ‘D', waardoor ik niet meer overal als laatste aan de beurt ben! Leonie (Duitse uitwisselingsstudent) zit in dezelfde Homeroom. Iedereen kreeg een rooster behalve wij. Blijkbaar was er iets fout gegaan doordat we nieuw op de school waren, terwijl we geen brugklassers waren. Onze roosters moesten we ergens anders ophalen, wat nog drie kwartier in beslag nam. Ik kom dus drie kwartier te laat bij mijn eerste les: Arts. Mijn rooster zag er op dat moment als volgt uit:

First period: Arts
Second period: Math
Third period:English
Fourth period: Dual sports

De lessen duren 90 minuten. Omdat de school te veel leerlingen bevat om in een keer in de kantine te krijgen, zijn er twee pauzemomenten: een tussen de tweede en derde les, en een tussen de derde en vierde les. Je pauze hangt er vanaf in welke ‘building' je je derde les hebt. Op mijn rooster stond building 1. Dat zou betekenen dat ik eerste lunch heb. Ik dus vrolijk gelunched, en vervolgens naar building 1 voor mijn Engels les. Mijn rooster was blijkbaar fout. Mijn derde les was in building 4. Building 4 heeft tweede lunch. Ik kwam dus (weer) drie kwartier te laat aan bij mijn les! Vervolgens had ik nog 45 minuten les, om daarna wéér te mogen lunchen! Mijn vierde les, dual sports, had ik alleen gekozen om in het volleybalteam te kunnen. Toen ik naar die les ging, bleek dat daar geen les wordt gegeven. Je moet anderhalf uur vol zien te krijgen met het maken van huiswerk. Ik had geen huiswerk en heb me rot verveeld. Ik begon veel te denken aan Nederland en kreeg ineens enorme heimwee. Dinsdag was niet veel beter, al was ik niet te laat bij mijn lessen en heb ik maar een keer gelunched.Heimweewerd er niet minder op.Daarna de volleybal try-outs, die ik overigens niet gehaald heb. Ergens vervelend, ergens fijn. Ik kon nu tenminste uit die vervelende sportklas waar ik heimwee van kreeg.

Woensdag meteen een formulier aangevraagd voor een schedule-change. Tijdens mijn tweede les werd ik omgeroepen dat ik naar de administratie moest, waar ik een nieuw rooster kreeg. Helaas hadden ze niet alleen mijn sportklas veranderd, maar allemaal:

First period: Anatomy
Second period: American History
Third period:Math
Fourth period: Culinary Arts

Ze hebben mijn wiskunde klas aangepast omdat ze me in een veel te makkelijke klas hadden geplaatst (1/4 +3/8= ?). Vanaf nu had ik dan ook de eerste lunch. Mijn eerste les Culinary Arts (koken) was niet wat ik ervan verwacht had. Voor de klas stond een dikke meneer met een héerlijke lach, leek me een leuke vent, tot hij opeens erg boos werd en hele pleidooien ging houden over respect. Er waren teveel leerlingen. Oplossing? Iedereen moest een opstel schrijven waarin ze uitlegden waarom zij moesten blijven. Daarna werd je door hem geïnterviewd, en op basis daarvan koos hij wie eruit gestuurd zouden worden. Ik een heel mooi verhaal verteld dat ik buitenlands was en juist voor dit soort vakken naar een Amerikaanse High School wou (leugentje om bestwil moet kunnen toch?). Blijkbaar vond meneer dit erg leuk, want ik mag blijven :)!

In ieder geval, sinds woensdag was mijn rooster veel minder luieren en heb ik veel serieuzere vakken. Wiskunde is daarentegen nog steeds een giller (W - 8.3 = 15. Bereken W). Ik heb een hele slechte lerares die niets uitlegt. Blij dat ik het al van meneer de Neef geleerd heb :). Ik ben in ieder geval blij dat ik uit die sportklas weg ben, heb daardoor nu ook weer een stuk minder heimwee dan een paar dagen geleden. De mensen beginnen tegen me te praten en ik zit niet eens meer elke les alleen!

Laten we zeggen dat het een erg enerverende week was. De kerk (op zondag) is trouwens ook nog een hele belevenis. Om 9 uur wordt je in het ‘jeugd-gedeelte' verwacht, waar je gezamenlijk de dienst opent. Vervolgens ga je om 9.10 naar een lokaal boven het jeugd-gedeelte, voor een uurtje zondagschool. Je leest het goed, zondagschool. Wie had dat ooit van mijgedacht? Om 10.30 begint de echte kerkdienst, die tot 12 uur duurt. Een heel ochtendvullend programma dus. De kerk ziet er meer uit als een grote theaterzaal, inclusief orkest en koor. Het jeugd-gedeelte heeft een Nintendo Wii, tafelvoetbaltafel, biljarttafel en een bar. Ik had niet gedacht dat ik dit zou zeggen, maar maandag en dinsdag (toen ik zo'n heimwee had) kon ik gewoon niet wachten tot ik weer naar de kerk mocht, waar het wél leuk en gezellig is. De kerk op woensdag is alleen voor de jeugd, er is een band die leuke liedjes zingt, de dominee staat blij en enthousiast te vertellen, en iedereen is vrolijk.

Oja, nog zoiets raars. Vorig jaar vond ik het altijd zo grappig dat Tom (15 jaar) en Roel (19 jaar) in een klas zaten met vier jaar leeftijdsverschil. In Amerika is het dus blijkbaar heel normaal om alles door elkaar te gooien. Zo hebben Freshmen (eerstejaars) en Seniors (vierde en tevens laatstejaars) lessen samen. Je vraagt niet hoe oud iemand is, maar in welk jaar iemand zit (ik ben zelf trouwens een Junior hier, derdeklasser).

Sorry voor de wat gedeprimeerde (en lange) blog, maar ik moet jullie toch op de hoogte houden

Liefs en kusjes en ik mis jullie en vergeet vooral niet:
Linda loves you!