Zo goed als de twee daarop waren. Ik waarschuw jullie vast, ik ben bang dat dit (weer) een lange blog gaat worden. In m'n vorige blog heb ik veel over de school verteld, maar ik kwam tot de conclusie dat ik een heel belangrijk puntje vergeten ben: Dresscode. Jawel jawel, ik heb hier een heuze dresscode! Het is nog net geen schooluniform maar het scheelt weinig meer. Ik zal het even kort opsommen:

- Je shirt moet een kraag hebben (blouse/polo).
-Je shirt moet donkerblauw, grijs of wit zijn.
- Als je een shirt wil zonder kraag, moet dit een shirt zijn die je op school gekocht hebten dus een schoollogo heeft.
- Truien mogen alleen als ze op school gekocht zijn
- Je broek/rok mag niet korter zijn dan 5inches (12.5cm) boven de knie.
-Je broek/rok moet blauw of kakikleurig zijn.
- Er mogen geen gaten in je broek/rok zitten.
- Als je broek lussen heeft voor een riem, dan moet je een riem om.
- Je schoenen mogen geen open tenen en hielen hebben (geen slippers dus).

Als je de dresscode overtreedt worden je ouders op de hoogte gesteld, bij drie keer overtreding wordt je geschorst. Tot zover de dresscode. Halverwege de eerste schoolweek heb ik dus een nieuw rooster gekregen, wat er voor zorgde dat mijn heimwee een héel stuk minder werd. Ik voel me een stuk beter en begin contact te krijgen met de medeleerlingen. Volgens Facebook heb ik zelfs al 37 Amerikaanse vrienden. Het gebeurd ook regelmatig dat er iemand naar me toe komt met de vraag of ik die uitwisselingsstudent ben. Daarna komen de vragen ‘Do you like it here? Is it very different?'. JA. Het is anders. Alles is anders. De mensen, de school, de natuur, de huizen, de auto's, de taal, het weer, alles. En dan als standaard laatste vraag: Welk land is er beter? Ik heb Nederland altijd maar een stom landje gevonden, en ben nooit een echte trotse Nederlander geweest. Ik moet toegeven dat dat wel veranderd is sinds ik hier ben. Als bij American History het woord ‘Holland' of ‘the Dutch' valt, voel ik me toch even trots van binnen. Amerika is gaaf, maar Nederland ook. Ik kan niet echt zeggen welke ik leuker vind, ze hebben allebei hun voor- en nadelen. De afgelopen twee schoolweken waren ‘leuk', maar ik ben en blijf Linda, en Linda houdt van weekend. Ook hier kijk ik gewoon uit naar de vrijdagmiddag bel, hihi.

Ik begin ondertussen wel al te wennen aan het Engelse leventje. Gister was ik naar een speech aan het luisteren, en halverwege dacht ik opeens ‘Huh, waarom praat hij nou ineens in het Engels?', alsof hij eerst gewoon Nederlands sprak. Over het algemeen denk ik niet meer na bij het Engels horen en spreken en gaat het vanzelfsprekend. Ik begin langzaamaan ook in het Engels te denken. Soms, als ik me er echt niet van bewust ben, wil er nog wel eens iets in het Nederlands uitfloepen. Laatst in de bioscoop zei ik tegen Peyton ‘Dat is over twee weken al!', waarop ik een rare blik terug kreeg. Daarnaast stond ik gister ook alleen in een rij te wachten, tot ik opeens iemand hoorde zeggen ‘Dat is toch echt niet tof'. Ik dacht eerst dat ik het gedroomd had, maar ging toch wat beter luisteren, waarna ik toch echt tot de conclusie kwam dat er Nederlanders achter me stonden! Nou ja, Nederlanders, het waren Nederlandstalige Belgen. Heb even een praatje met ze gemaakt maar dat was niet zo interessant omdat die Belgen dus helemaal niet vrolijk deden ofzo. Beetje jammer.

Afgelopen weekend ben ik met mijn gastmoeder, gastzusje, een vriendin van mijn gastmoeder en een vriendin van mijn gastzusje naar ‘Rock the Universe' gegaan in Universal Studios, Orlando, Florida. Dit is een driedaags (Christelijk) muziekspektakel in een pretpark. Overdag kan je het pretpark in, en 's avonds waren er in het pretpark meerdere podia met Christelijke bands. Dit jaar stond het vooral in het teken van, surprise surprise, 9/11. Het was heel warm, heel druk en heel gaaf. Het park gaat 's ochtends om 9uur open, maar voor gasten van het hotel om 8uur al. Dat eerste uur is heel rustig en er zijn geen wachtrijen. Voor een attractie waar ik vrijdag ruim een uur in de rij heb gestaan, kon ik vanmorgen zonder wachten er in. Vrijdagochtend waren we om 7uur vertrokken, om rond 2uur 's middags in Orlando aan te komen. Een lange reis voor een weekendje maar het was het waard! Er zijn veel leuke (en ook minder leuke) foto's gemaakt, die ik morgen ga uploaden. Ik heb de eerste foto's van de vlucht eindelijk online gezet (klik hier), en de rest volgt snel.

Als laatst wil ik nog even meedelen dat ik alle vormen van contact erg leuk vind. Ik heb de afgelopen maand wat probleempjes gehad met de provider van mijn mobiel, waardoor ik niet terug kon smsen. Dat probleem is nu verholpen en ik kan gewoon weer smsen. Dus als je in de afgelopen vier weken gesmst hebt, sorry dat ik niets van me heb laten horen. Ik ben gewoon nog bereikbaar op mijn oude Nederlandse nummer.

Mijn skypnaam is ‘Bashpap', mijn emailadres is[email protected].

Tot de volgende keer maar weer,
Hele dikke kus, Linda

(P.S. Drie keer raden waar ik in januari heenga :D! NEW YORK!)