Alweer drie weken voorbij sinds mijn laatste blog. De tijd gaat zo snel voorbij, ik kan niet geloven dat ik hier al zeven weken ben! Over het algemeen vermaak ik me hier prima, heb zo nu en dan wel wat dipjes maar daar ben ik dan ook weer snel bovenop. De afgelopen weken heb ik weer een heel boek aan dingen meegemaakt, maar ik zal het een beetje inkorten voor jullie ;-).

As everybody knows, football is een groot evenement hier. Sport gaat vanuit school, bij wedstrijden spelen scholen tegen elkaar. Dit zorgt voor een grote spirit in de school, iedereen wilt dat hún school wint. Om die spirit nog wat op te krikken, worden hier af en toe peprally's gehouden in de school. Heel de school komt bijeen en het footballteam wordt dan aangemoedigd door de hele school, als voorbereiding op de game. En alsof dat niet genoeg is, worden ze tijdens de wedstrijd zelf ook nog aangemoedigd. We hebben uiteraard een hele kudde aan cheerleaders met perfecte looks die een beetje rondhupsen en lachen. Naast de cheerleaders is er ook nog de pepclub. Dit is een groep leerlingen die tijdens de wedstrijd tussen het publiek zitten en luidruchtig proberen de spelers aan te moedigen. Een paar weken geleden speelden we tegen Mosley, onze beruchte 'vijandschool'. Elke school heeft een mascotte, Arnold High (mijn school dus) is home of the Marlins, Mosley High is home of the Dolphins. Mijn gastzusje Peyton is lid van de pepclub, en daardoor ben ik er ook een beetje bij betrokken. De pepclub had als thema voor de wedstrijd 'Dolphins for Dinner' gekozen, en iedereen had een wit schort met dat als opschrift gemaakt.Iedereen pannen mee enonwijs veel lawaai gemaakt. We zagen er erg creatief uit, moet ik toegeven.

Vorig weekend ben ik met Lynne en Peyton naar New Orleans geweest! Het was opzich niet erg interessant, we gingen naar een of andere conferentie voor Peytons vervolgopleiding.New Orleans was een aparte stad om in rond te lopen. Een paar jaar geleden is de stad blijkbaar zwaar getroffen door orkaan Katrina, en de restanten daarvan zijn nog goed te zien. De wegen zijn erg slecht, evenals de huizen. Een stad waarin je grote verschillen ziet tussen rijk en arm. Elke minuut kom je tenminste één dakloze op straat tegen, slapend in de schaduw. Het was indrukwekkend om te zien en je realiseert je dan toch weereven hoe goed wij het eigenlijk hebben. Genoeg depri-praat voor vandaag -om in New Orleans te komen, moesten we meerdere staatsgrenzen over. Bij elk'Welcome to...' bord hebben we een foto gemaakt ter herinnering :) Ik ben ondertussen al in 5 staten geweest haha! Er komen er sowieso nog 2 bij, en wie weet hoeveel meer!

Afgelopen week was ook erg interessant. Elke Amerikaanse school heeft in het begin van het schooljaar een Spiritweek. Elke schooldag heeft een thema waarvoor je je mag verkleden. Op vrijdag is het dan Homecoming, de footballgame waarin je'viert' dat het schooljaar weer is begonnen. Tijdens de rust worden de Homecomingking en -queen gekozen, op wie de leerlingen hebben gestemd. Alhoewel het bij mij op school nog meevalt, staat populariteit hoog in het vaandel. Ik kende natuurlijk niemand van de mensen die 'in the running' waren om Homecomingking of -queen te worden, dus ik heb random twee mensen omcirkeld. Om even terug te komen op de thema's tijdens de Spiritweek:
Maandag: Celebrity day
Dinsdag: Famous couple/group day
Woensdag: Western day
Donderdag: Horror day
Vrijdag: Spirit day
Ik heb alleen dinsdagmeegedaan aan de Spiritweek. Peyton, ik en een paar van haar vriendinnen hadden ons verkleedt alsof we Harry Potter waren, hihi. Of nouja, we deden een poging tot. Op donderdag, waren er mensen erg leuk verkleedt, ahum. Een jongen uit mijn klas had een heel eng masker van een clown. Ik hou niet zo van clowns, en al helemaal niet als ze gemuteerd zijn. Blijkbaar dacht meneer ditte weten want hij heeft me meerdere keren enorm laten schrikken tijdens die 90 minuten. Na de homecominggame vrijdag zou de homecomingdance zijn, een schoolgala. Helaas is dit bij mij op school helemaal niet populair! We hebben wel even gekeken maar er waren bijna geen mensen, geen hoge hakken en jurken, zelfs geen muziek! Dus nee, geen homecomingdance voor mij, ik wacht wel tot m'n prom.

Ik zie zovaak mensen lopen die ik 'ken'. Mijn hersenen zijn nog een wat van slag geloof ik. Zo heb ik opa al twee keer'gezien', enMarloes heb ik zelfs al zes keer gezien.. Wat denken betreft ben ik ook nog een beetje in de war! Tegenwoordig is het zo dat wanneer ik met mijn vrienden en familie in Nederland praat, in het Nederlands denk. Als ik met vriendin in Amerika praat, denk ik in het Engels. Wanneer ik helemaal niet praat en alleen denk, is het een combinatie van beiden.
Eens in de +/- anderhalve week upload ik wat foto's van mn avonturen hier, maar ik stel het zo in dat jullie daar geen mail van krijgen. Bij deze zijn jullie dus op de hoogte gesteld dat er af en toe wat bij komt!

Zo, ik denk het het voor vandaag wel weer even genoeg geweest is,
Love,
Linda