Lieve lui,

De laatste blog is alweer een tijd geleden, dus ik zal jullie weer even van de laatste 6 weken updaten. Eind april gingen Peyton en ik dus met dolfijnen zwemmen, super gaaf om te doen! Echt hele gave beesten!

De weken die hierop volgden waren niet erg interessant, gewoon school, examens, en (iets minder) saaie weekenden. Tot vorige week, toen op 18 mei mijn ouders in Florida aankwamen. De dag daarop werd ik 18, en ik heb ze in mijn laatste week volgens mij behoorlijk veel van mijn leven hier kunnen zien, wat ook hun goed beviel! Ze hebben mijn school gezien, Whitney's school, Miracle League, een heleboel restaurants, mijn vrienden, graduation, en nog veeeel meer.

Vorige week ben ik 18 geworden, best een leuke dag gehad maar niet heel erg bijzonder. Voor lunch gingen we naar een restaurant waar het personeel voor je zingt als je jarig bent (Gaaf he?!), en dat was wel heel leuk. Vrijdag 25 mei had ik graduation, oftewel mijn diploma-uitreiking. Met zo'n jas en hoedje aan enzo, haha! Super lelijk, maar heb er wel om gelachen. Beetje jammer was wel dat die jas erg warm was, terwijl het buiten ook al ruim 30 graden was, dus het was wel zweten als een bunzing! Na de ceremonie mochten we dan ook heel traditioneel de hoedjes in de lucht gooien enzo! Achteraf hadden we een soort feest waar een hypnotiseur was die leerlingen over de grond liet kruipen enzo, echt heel grappig.

"Daar zit ik dan, op de bank, nog uit te puffen van het inpakken. Wat een gedoe, alles zit overvol en dan is het ook nog eens te zwaar. Straks nog de laatste dingen eruit halen en wat andere dingen toevoegen. Laatste dagen heb ik van veel mensen afscheid moeten nemen (is moeilijk. echt waar.), podverdikkie wat heb ik hier toch een hoop geweldige mensen om me heen!"

Dat schreef ik 9 maanden, 1 week en 6 dagen geleden. Momenteel gaat het er ongeveer hetzelfde aantoe. Morgen laat ik Amerika achter, en kom ik weer terug naar Nederland. Ik heb er heel veel moeite mee, en de laatste weken heb ik een geweldige tijd gehad. Ik ga het hier echt onwijs missen! Het is niet niks om voor een jaar uit je vertrouwde omgeving te stappen en naar de andere kant van de wereld af te reizen, maar ik ben trots dat ik het gedaan heb. Ik heb fantastische mensen ontmoet en heel veel mogen zien en ervaren, en dat neemt niemand mij meer af. Het is me wel een jaar geweest hoor, met veel ups en downs. Waarin ik op facebook van 210 naar 642 vrienden ben gegaan. Een jaar waarin ik meer gereisd en meegemaakt heb dan ik ooit had durven dromen. Waarin ik 5785 smsjes naar Amerikaanse nummers heb gestuurd, en er 6209 heb ontvangen. Een jaar waarin 80% van de keren dat ik lachte met een Amerikaan, dit was omdat ik zelf iets stoms gezegd of gedaan had.

Ik heb me tijd nooit zo goed gerealiseerd als het afgelopen jaar. In het begin was het altijd van "Ik ben 3 weken in Amerika, nog 38 te gaan", maar het veranderde al veel te snel in "Ik ben al 38 weken in Amerika, nog maar 3 weken te gaan". En nu ben ik hier al bijna 41 weken, en heb ik zelfs nog maar 17 uur. De tijd is gevlogen, en ik kan niet geloven dat ik echt al bijna naar huis ga. Ik durf te zeggen dat ik in het afgelopen jaar erg gegroeid ben, en niet alleen in omvang. Ik weet niet wanneer ik terug ga naar Florida, maar het zal vast snel zijn, ik heb hier veel te veel geweldige vrienden.

Lieve lui, het is hier tien voor 1 en ik moet nog 33 envelopen door het huis gaan verstoppen, dan gauw slapen, want straks weer om 7uur eruit voor mijn laatste Amerikaanse kerkdienst. Ik ga er mee stoppen, het is welletjes geweest! Ik wil iedereen die me op een of andere manier gesteund heeft tijdens dit jaar onwijs bedanken. Zonder jullie had ik dit nooit kunnen doen. Al was het maar een ‘<3' op facebook, of het lezen van mijn blogs. Bedankt voor het, ondanks het ontbreken van fysiek contact, in contact zijn gebleven met mij. Ik hou van jullie en ik mis jullie nog altijd, en over 30 uur ga ik jullie eindelijk weer zien. Hou je nog heeeel even taai, en tot super snel, gaan we eens even lekker Hollands feesten!

Tot straks!
Linda